Krzyżówki: Język polski
659 definicji w tej kategorii. Strona 6 z 7.
Wszystkie definicje, strona 6
- ulec leksykalizacji
- ulegać kontrakcji
- umieszczać część wyrazu w kolejnej linijce
- upodobnianie się pod względem artykulacyjnym danej głoski do sąsiedniej
- urojenia
- uściślenie znaczenia słowa
- utworzony od czasownika, pochodzący od czasownika
- utworzony od imienia lub tytułu ojca
- utworzony od imienia ojca
- utworzony od rzeczownika, przymiotnika lub zaimka
- uwarunkowany czasowo
- uwarunkowany socjokulturowo
- uwarunkowany środkiem przekazu
- uwarunkowany stylistycznie
- uwarunkowany terytorialnie, regionalnie
- użycie innego słowa czy wyrażenia niż zamierzony, często dające komiczny efekt
- użycie liczby mnogiej mające na celu niezwracanie uwagi na własną osobę
- użycie liczby mnogiej mające na celu podkreślenie dostojeństwa władcy
- użycie znaków przestankowych w piśmie
- używając gwary śląskiej
- używanie słów i wyrażeń obcojęzycznych
- w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element
- w języku angielskim
- w języku arabskim
- w języku białoruskim
- w języku estońskim
- w języku francuskim
- w języku hebrajskim lub jidysz
- w języku japońskim
- w języku koreańskim
- w języku łacińskim
- w języku litewskim
- w języku łotewskim
- w języku niemieckim
- w języku polskim
- w języku polskim: stopa złożona z sylaby nieakcentowanej i akcentowanej
- w języku portugalskim
- w języku szwedzkim
- w języku ukraińskim
- w języku węgierskim
- w języku włoskim
- w metryce: zbieżność granicy stopy akcentowej z granicą wyrazu
- w sposób codzienny, powszechny, nieformalny, swobodny
- w zdaniu złożonym: zdanie określające zdanie nadrzędne
- wargowy, artykułowany zaokrąglonymi wargami
- wariant morfemu
- wiązać z wyrazem określanym jedną z form wyrazu określającego
- władając dobrze językiem
- wprowadzać formy łacińskie do języka, nadawać formom językowym postaci łacińskie
- wskazujący, że wykonawca czynności sam jej podlega
- współczesny język grecki używany powszechnie w Grecji i na Cyprze
- wszelkie napisy, które spotyka się w przestrzeni publicznej
- wtrącenie, wyjaśnienie, uzupełnienie ujęte w treści w nawiasie
- wydawanie norm językowych; kodyfikacja normatywna
- wydawany, gdy język dotyka (górnych) zębów
- wykrzyknik
- wymarły język bałtyjski
- wymarły język helleński, najstarsze zaświadczone stadium języka greckiego
- wymarły język, przodek języków słowiańskich i bałtyckich
- wymarły język semicki z grupy kananejskiej
- wymarły język wschodniogermański, używany przez germańskie plemię Gotów
- wymarły język z anatolijskiej rodziny językowej
- wymarły język z grupy kananejskiej rodziny języków semickich
- wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich
- wymawiać głoski z przydechem
- wymawiać „sz” zamiast „s”, przesadnie chcąc uniknąć mazurzenia
- wymawiany przy znacznym zbliżeniu narządów mowy, ale bez ich zwarcia
- wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych
- wymawiany z użyciem dwóch warg
- wymawiany z wargami ułożonymi w kształt koła
- wymyślna zachcianka
- wypowiedzenie nieposiadające orzeczenia
- wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)
- wyraz albo wyrażenie potoczne, pochodzące z gwary środowiskowej lub zawodowej
- wyraz albo wyrażenie utworzone na wzór obcego
- wyraz, który już istnieje w danym języku, jednak przypisano mu nowe znaczenie
- wyraz lub fraza określająca wykonawcę lub odbiorcę czynności
- wyraz lub fraza w związku zgody z czasownikiem
- wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku
- wyraz lub wyrażenie potoczne, używane tylko w swobodnej rozmowie
- wyraz lub zwrot zapożyczony z języka starogreckiego
- wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego
- wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”
- wyraz określający rzeczownik
- wyraz pieszczotliwy
- wyraz składający się z jednej sylaby
- wyraz złożony z elementów pochodzących z dwóch różnych języków
- wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka jidysz
- wyrażenie lub wyraz o specyficznym znaczeniu
- wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących
- wyrażenie tej samej treści innymi środkami wyrazowymi
- wyróżniać sylabę w wyrazie lub wyraz w zdaniu
- wyróżnianie sylaby w wyrazie lub wyrazu w zdaniu poprzez sposób ich wypowiadania
- wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu
- wystąpić obocznie (o głoskach)
- z naleciałościami językowymi typowymi dla Krakowskiego
- z naleciałościami środowiskowymi w mowie i pisaniu
- zabarwienie uczuciowe wypowiedzi
- zachodniosłowiański język używany przez Polaków
- zachodzący wewnątrz wyrazu, znajdujący się w wyrazie